Latin music logolatin music
editorialΒιογραφικόΝέαΜουσικήΠρόσωπαΙστορίαmediaPhoto GalleryForum
Ημερομηνία: 20/11/2017
latinmusic category

Σελίδα 1 από 2


«Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ»

    (H ιστορία του Bolero )    

 Ένα bolero μπορεί να κάνει δύο ερωτευμένους να ερωτευτούν ακόμα περισσότερο κι εμένα αυτό μου φτάνει για να θέλω να γράψω ένα bolero. Προσπαθούσα για τουλάχιστον ένα χρόνο, παρέα με τον Armando Manzanero, να γράψω ένα, κι είναι ό,τι πιο δύσκολο υπάρχει. Το να συνθέσεις μέσα στις πέντε ή έξι γραμμές ενός bolero όλα αυτά που ένα bolero περικλείει, είναι ένα αληθινό λογοτεχνικό κατόρθωμα .

     Gabriel Garcia Marquez
   
                                       Χορεύοντας bolero. Matanzas, Κούβα, 1995.

 Απ΄όλα τα μουσικά στυλ της Λατινικής Αμερικής, χορευτικά, φολκλορικά, έντεχνα, λαϊκά, αφρο - γενή, ινδιάνικα ή σπανιόλικα, υπάρχει ένα και μοναδικό που ουδέποτε γνώρισε σύνορα κι η διαχρονική του δύναμη διατρέχει ολόκληρο τον ισπανόφωνο κόσμο του πλανήτη: Η αυτού μεγαλειότης, το Bolero (Μπολέρο και να χαρείτε, όχι «μπολερό» !) . Γεννημένο στην Κούβα περί τα τέλη του 19ου αιώνα, ζυμωμένο από ποικίλλα ευρωπαϊκά και ανιχνεύσιμα αφρικάνικα μουσικά συστατικά, το Bolero μεγάλωσε και ξεχείλισε απ΄το μικρό νησί της Καραϊββικής ώσπου απλώθηκε σ΄ολόκληρη την ήπειρο, απ΄το Μεξικό ως την Αργεντινή, σ΄ένα ένδοξο ταξίδι που έχει κλείσει ήδη δώδεκα δεκαετίες κι ακόμα τραβάει μπροστά, έστω και με μερικές εμβόλιμες στάσεις για ανεφοδιασμό έμπνευσης. Οντας το κατ΄εξοχήν ρομαντικό μουσικό είδος του λατινοαμερικάνικου κόσμου, το Bolero συνιστά ένα απέραντο ρεπερτόριο από απλά τραγούδια μοιραίου έρωτα και συγχρόνως, έναν απίστευτο συνθετικό, στιχουργικό κι ερμηνευτικό πλούτο που εισέτι περιμένει ν΄αποτιμηθεί απ΄τους δυτικούς μουσικολόγους, καθώς και το λοιπό παγκόσμιο κοινό . Υπάρχει, βέβαια, μια δικαιολογία: Σε αντίθεση με τα λοιπά χορευτικά στυλ της Κούβας, που έγιναν δημοφιλή διεθνώς ακριβώς επειδή η μουσική κι ο ρυθμός ήταν τόσο έντονα ώστε η στιχουργία (άρα κι η γλώσσα) περνούσε σε δεύτερο πλάνο, στο Bolero είναι ο στίχος, οι λέξεις, ο λόγος εν ολίγοις που τραβάει πάνω του τα φώτα, επισκιάζοντας ενίοτε κι αυτόν τον ίδιο τον ερμηνευτή. Ωσαύτως, το Bolero προκύπτει ως το απόλυτο πεδίο έκφρασης για τον Λατίνο τραγουδοποιό, που χρησιμοποιεί τον οίστρο του με τον λατινοαμερικανικότερο των τρόπων: Γράφοντας τραγούδια - σωστά δοκίμια πάνω στους λαβύρινθους του έρωτα, κατ΄ουσίαν υπέροχα ποιήματα λαϊκής κατανάλωσης, τροπικής αισθητικής και μιας ιδιάζουσας συναισθηματικής υπερβολής που χαρακτηρίζει ούτως ή άλλως τον λάτιν ψυχισμό .

α. Κιθάρα, φτώχεια κι επανάσταση: Η γέννηση του Bolero .

   Βεβαίως, πρίν το κυρίως ειπείν τροπικό Bolero, υπήρχε ένα άλλο, μεσογειακό και κατά μερικούς αιώνες προγενέστερο: Το γνήσιο ισπανικό συνώνυμο είδος, που ήδη ηχούσε στα κρεολικά σαλόνια της Καραϊββικής ως ένα ακόμα απ΄τα σπανιόλικα λαϊκά (τουτέστιν, μη θρησκευτικά) χορευτικά ιδιώματα που είχαν αφιχθεί απ΄την Ιβηρική στις νέες γαίες, καλή ώρα σαν την tirana, το polo και τη seguidilla .

   Ωστόσο, το Bolero που ξέρουμε σήμερα δεν μοιάζει να΄ρχεται απ΄τον κατ΄όνομα μακρινό συγγενή του. Το ισπανικό Bolero ήταν ταγμένο ξεκάθαρα στο ρυθμό των 3/4, ενώ το κουβανικό εξαρχής πάτησε στα 2/4, αφήστε που τόσο η δομή όσο και κυρίως η χορογραφία τους είχαν σημαντικές διαφορές, με το ισπανικό στυλ να χορεύεται ομαδικά από καλά καταρτισμένους χορευτές σε πλούσιες σάλες, ενώ το κουβανικό αντίστοιχο από αγκαλιασμένα ζευγάρια σε μικρούς, φτωχικούς χώρους και χωρίς τη διάθεση για επίδειξη χορευτικής βιρτουοζιτέ που χαρακτήριζε, όπως λένε, το ιβηρικό Bolero . Αρα, από πού έρχεται το Bolero της Κούβας ; Κατά τα φαινόμενα, προσεταιριζόμενο για άγνωστους λόγους το όνομα του σπανιόλικου είδους, το Bolero αποτελεί σάρκα εκ της σαρκός της Habanera, του αμιγώς κουβανικού ρομαντικού τραγουδιού που άνθισε στην πρωτεύουσα της Κούβας κατά τις πρώτες δεκαετίες του 19ου αιώνα και που, με τη σειρά του, αποτελούσε τη φωνητική, "τραγουδιστή" αν προτιμάτε, εξέλιξη της Contradanza - ενός ινστρουμένταλ μουσικού είδους που έφτασε στην Κούβα απο την Ισπανία (με απώτερη καταγωγή απο την Γαλλία κι ακόμα πιο πίσω, την Αγγλία, καθώς η λέξη contradanza συνιστά παραφθορά του αγγλικού countrydance) το οποίο στην Κούβα μπολιάστηκε με ντόπια ρυθμικά, ήτοι "μαύρα", στοιχεία, απόλυτα συμβατά με την πολυφυλετική κοινωνία της υπερπόντιας ισπανικής αποικίας .

    Το Bolero, όμως, αν και πάτησε με το ένα πόδι στην Habanera και με το άλλο στο ιταλικό belcanto, έβγαλε ρίζες σ΄ένα πολύ πιο ταπεινό περιβάλλον: Στο Santiago de Cuba, την πρωτεύουσα της ανατολικής Κούβας. Χίλια χιλιόμετρα μακριά απ΄την κοσμοπολίτικη Αβάνα, το Santiago υπήρξε ανέκαθεν το λίκνο των ρέμπελων (όλες οι κουβανικές επαναστάσεις, μαζί κι αυτή του Castro, ξεκίνησαν από εκεί) και των τροβαδούρων, κι ήταν εκεί που το πολιτισμικό μπέρδεμα Ισπανών, Αφρικανών, Γάλλων κι Αϊτινών ( οι δυο τελευταίες ομάδες μετανάστευσαν σε διαδοχικά κύματα μετά την επανάσταση των σκλάβων στην Αϊτή ) έσμιξε όλα τα στοιχεία προκειμένου το Bolero να γεννηθεί δειλά σε μια ανεξακρίβωτη ιστορική στιγμή προς τα τέλη του 19ου αιώνα. Πάντως, το πρώτο καταγεγραμμένο bolero χρεώνεται στον πρώτο επώνυμο συνθέτη του είδους, που λεγόταν Pepe Sanchez κι έγραψε εν έτει 1883 το αθάνατο πόνημα:

    ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΕΣ (Tristezas)
 

Στεναχώριες μου φέρνουν τα παράπονα σου, γυναίκα

Πόνο βαθύ γιατί για μένα αμφιβάλλεις

Δεν υπάρχει απόδειξη αγάπης που να μη σ΄άφησα να δείς

Πόσο υποφέρω και πόσα δεν υπέμεινα για σένα

Η τύχη στάθηκε κακιά μαζί μου

Δεν άφησε το πάθος μου να ξεχυθεί

Ένα φιλί μου΄δωσες μια μέρα

Και στην καρδιά μου το φυλάω ακόμα.

 

Κάπως χοντροκομένο, μουσικά και στιχουργικά, πρωτόλειο ακόμα, τούτο το Bolero έδειχνε με μιάς το περιβάλλον απ΄όπου προήλθε και που καμμία σχέση δεν είχε με τα αστικά σαλόνια της Habanera: Οντας γέννημα θρέμμα της φτωχολογιάς και των λούμπεν του Santiago, το Bolero ξεκίνησε συν τοις άλλοις και φυλετικά προσδιορισμένο - τόσο ο Sanchez όσο κι οι επόμενοι τροβαδούροι της πρώτης γενιάς των “boleristas” ήταν έγχρωμοι, μιγάδες ή και μαύροι, που στα ιστορικά πλαίσια των τελευταίων δεκαετιών του 19ου αιώνα, συχνά σήμαινε Αφρικανούς μόλις δεύτερης ή τρίτης γενιάς . Την αναπάντεχη επιτυχία του Sanchez, που συνέχισε να συνθέτει απανωτά τραγούδια στο καινούριο ύφος, έσπευσαν ν΄ακολουθήσουν κάμποσοι συντοπίτες και εν πολλοίς μαθητές του, με πρώτο και καλύτερο τον Sindo Garay , έναν απίθανο τύπο που ήταν εντελώς αυτοδίδακτος, δεν ήξερε καν πώς λέγονται οι νότες της κιθάρας κι όμως, κατάφερε να συνθέσει ένα σωρό τραγούδια που σήμερα συγκαταλέγονται στο απολύτως κλασικό ρεπερτόριο της μουσικής της Κούβας . Από κοντά, με ελάχιστη χρονική διαφορά, εμφανίστηκαν άλλοι τρείς συνθέτες - τραγουδιστές που έκλεισαν τον κύκλο των πιονέρων του Bolero στο 19ο αιώνα: Ο Manuel Corona, ο Rosendo Ruiz κι ο λευκός Alberto Villalon, ο μόνος με κάποια στοιχειώδη μουσική παιδεία, που ίσως επειδή ήταν λευκός κατάφερε να παρουσιάσει το πρώτο μουσικό κονσέρτο με βάση το Bolero, στο περίφημο θέατρο "Alambra" της Αβάνας, εν έτει 1906 και με τον εντυπωσιακό τίτλο "Ο Θρίαμβος Του Bolero" .

Β. Καθ΄οδόν προς την Αβάνα: Το Bolero κατακτά την Κούβα .

    Εδώ, αξίζει να πούμε κάτι σημαντικό: Πώς σ΄εκείνο το αρχικό στάδιο, ναι μεν αυτά τα τραγούδια χαρακτηρίζονταν ως boleros, όμως το μουσικό κίνημα που εκκίνησαν αυτοί οι σημαντικοί συνθέτες στο Santiago λεγόταν και λέγεται Trova . Οι “trovadores”, οι τροβαδούροι δηλαδή, έμεναν πιστοί στην τοπική παράδοση του φτωχού, μποέμ και περιθωριακού τραγουδοποιού, που με μόνο παραστάτη μια κιθάρα τραγουδούσε τα πονήματα του σε ταβέρνες, καπηλειά κι υπαίθριες καντάδες (serenatas)  και που συχνά συνδεόταν όχι μόνο με τα χαμηλά στρώματα της κοινωνίας αλλά επιπλέον, με ολόκληρο το επαναστατικό κίνημα που τελικά ξωπέταξε τους Ισπανούς και πέτυχε την ανεξαρτησία της Κούβας στον πόλεμο που έληξε το 1898 (όπως, καλή ώρα, ο Sindo Garay που μετέφερε μηνύματα στους επαναστάτες κολυμπώντας όλο το μήκος του κόλπου του Santiago). Ας πούμε λοιπόν πώς Trova λεγόταν όλο εκείνο το μουσικό περιβάλλον των αυτοδίδακτων συνθετών της λαϊκής ρομαντικής μουσικής, που λόγω κοινωνικής τάξης, παιδείας και (έλλειψης) μέσων αναγκαστικά έστεκε παράμερα απ΄τα σαλόνια του χορού και τις λαμπερές ορχήστρες που η contradanza και η habanera συνήθως χρειάζονταν για να ευδοκιμήσουν, ας σημειώσουμε ακόμα πώς με την Trova ουσιαστικά ξεκινάει η έμφαση στην στιχουργία (“trovar” στα ισπανικά σημαίνει «σκαρώνω στίχους» ) κι ας θεωρήσουμε, τέλος, πώς το Bolero εμφανίζεται αρχικά σαν μια απ΄τίς εκφραστικές φόρμες του, έτσι κι αλλιώς υπο διαμόρφωση, μουσικού κλίματος της Trova στα πέριξ του Santiago .

   Η διαφοροποίηση του Bolero από την Trova πήρε τον οριστικό της δρόμο στις πρώτες τρείς δεκαετίες του 20ου αιώνα, βασικά επειδή η επόμενη γενιά των καλλιτεχνών αποστασιοποιήθηκε από το συγκεκριμένο κοινωνικό (και γεωγραφικό) περιβάλλον των αρχικών δασκάλων, αλλά και μουσικά, καθώς τα διακριτά ρυθμικά ίχνη της Habanera και της Contradanza αργόσβηναν πιά στο σώμα του Bolero, αντικαθιστάμενα απο έναν πιο ρευστό, αργό ρυθμό, απόλυτα συμβατό με τις μουσικές εξελίξεις στην Κούβα των αρχών του περασμένου αιώνα . Ηδη τα boleros προξενούσαν ρίγη στην Αβάνα κι ήταν ο Oscar Hernandez που πρωτοσυνέθεσε στο νέο στυλ, στην πρωτεύουσα . Ηταν καλός, και με το παραπάνω:

 

 ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ ( La Rosa Roja )

 

Το θλιμμένο πρωινό μιας μέρας του χειμώνα

Ένα κόκκινο τριαντάφυλλο είδα στην τριανταφυλλιά

Θέλησα να το προσφέρω σαν απόδειξη αγάπης

Κι αγγίζοντας το, το τριαντάφυλλο με τρύπησε

Εσταξε απ΄τα δάχτυλα μου αίμα κόκκινο

Τόσο ζωντανό σαν του λουλουδιού το χρώμα

Κι είπα τότε: Αγάπη πληγωμένη, τι γλυκειά αγάπη !

Ετσι ήταν ο πρώτος και μοναδικός μου έρωτας

Ανθισε από ένα τριαντάφυλλο

Αγκάθι κι άρωμα, αγάπη και πόνος.

 Η δεκαετία του 20 συνέπεσε με την έκρηξη, σ΄ολόκληρο το νησί, του μουσικού φαινόμενου ονόματι Son (που πρέπει να νοείται ως το σημαντικότερο χορευτικό στύλ της Λατινικής Αμερικής, αν κρίνουμε απ΄την έκταση, την διεισδυτικότητα και την διάρκεια της επιρροής του). Το Son, ένα απόλυτα ισορροπημένο υβρίδιο αφρικάνικων και ισπανικών επιρροών, εισήγαγε στο κύριο σώμα της κουβανέζικης μουσικής ένα σαφώς πιο πολυρυθμικό άκουσμα, καθώς και δύο σημαντικά κρουστά που σχεδόν αμέσως, θα περνούσαν στο οργανικό οπλοστάσιο του Bolero: Τις maracas και τα bongos . Το Bolero, κατ΄εξοχήν προσαρμοστικό είδος λόγω της, ακόμα, χαλαρά οργανωμένης δομής του, ενσωμάτωσε στοιχεία απο το Son, πήρε κάτι απ΄το στακάτο ακομπανιάρισμα του στην κιθάρα κι έγινε ένα θαυμάσιο εργαλείο στα χέρια του συνθέτη - ογκόλιθου της κουβανικής μουσικής, του Miguel Matamoros που εγερθείς απ΄το Santiago μαζί με το περίφημο Τρίο του στη δεκαετία του 20, συνέθεσε μια μακριά σειρά από ρυθμικά boleros, όντας ο εμπνευστής του υβριδικού στυλ Bolero - Son .

Αξίζει επίσης ν΄αναφέρουμε μια περίπτωση ιδιάζουσα για πολλους λόγους: Η Maria Teresa Vera, γεννημένη στα καπνοχώραφα του Pinar Del Rio της δυτικής Κούβας, ήταν η πρώτη γυναίκα που συνέθεσε και τραγούδησε δική της μουσική αυτού του τύπου (κι αυτού του κοινωνικού περιβάλλοντος) ενώπιον της σκανδαλισμένης κουβανικής κοινωνίας της δεκαετίας του 20 . Αντάρτισσα σωστή, μιγάδα και τα μάλα ταλαντούχα, η Maria Teresa τράβηξε έναν τελείως δικό της στυλιστικό δρόμο, κάπου ανάμεσα στην Trova και το Son, με τα Bolero της να γράφουν ιστορία και πιο γνωστό εξ΄αυτών το Veinte Anos ( Είκοσι Χρόνια ) που οι νεώτεροι ανακάλυψαν στην πρόσφατη, ελέω Buena Vista, εκτέλεση της Omara Portuondo.

  Γ. Απ΄το PuertoVallarta στο PuertoRico: Το Bolero στο Μεξικό και την Καραϊββική .  

 Οσο όμως το Son ξεσήκωνε τον λαό, η απήχηση του Bolero υποχώρησε προς στιγμήν στην Κούβα και ποιος ξέρει τι θα΄χε συμβεί, αν ξαφνικά δεν έμπαινε στο ρομαντικό παιχνίδι, και μάλιστα με φόρα, το Μεξικό . Κατά πολλούς η δεύτερη πατρίδα του Bolero, το Μεξικό ανέκαθεν υποδεχόταν με ανοιχτές αγκάλες τα μουσικά στυλ της Κούβας, όμως ειδικά με το Bolero, ίσως και λόγω εκλεκτικής συγγένειας με τις δακρύβρεκτες μεξικάνικες rancheras, ανέπτυξε μια αληθινή σχέση καρδιάς. Ηδη απ΄τη δεκαετία του 20 τo Bolero ακουγόταν και χορευόταν στην χώρα, ενώ δεν άργησαν κι οι πρώτοι ντόπιοι δημιουργοί: Ο συνθέτης και τραγουδιστής Guty Cardenas, καθώς και η ικανότατη συνθέτις Maria Grever άνοιξαν τον δρόμο - μόνο για να εμφανισθεί λίγο αργότερα ο μέγιστος Agustin Lara . Το Bolero πήρε άλλη διάσταση, θεματικά, οπτικά κι ενορχηστρωτικά, μόλις η συνθετική μηχανή του Lara πήρε μπροστά κι ο ίδιος, μια φιγούρα μυθιστορηματικών διαστάσεων, πρώην αντάρτης του Pancho Villa, μέγας δανδής, ακούραστος γυναικάς, συνδαιτημόνας σε δεξιώσεις μα και χαμαιτυπεία κι επιπλέον, σημαδεμένος εσαεί στο μάγουλο απ΄την ξυραφιά που κάποια ζηλιάρα του΄χε χώσει σ΄ένα μεξικάνικο μπουρδέλο, έκανε ολόκληρη τη Λατινική Αμερική να ριγήσει . Τραγουδιστής με μικρές φωνητικές δυνατότητες αλλά τελείως ιδιοσυγκρατικό τρόπο ερμηνείας, ο Lara έγραψε εκατοντάδες boleros, πολλά απ΄τα οποία μένουν καταχωρισμένα ως απαστράπτοντα διαμάντια του είδους:

ΝΥΧΤΑ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗΣ (Noche De Ronda)

Νύχτα περιπλάνησης, τι θλιβερά περνάς

Τι θλιβερά διασχίζεις το μπαλκόνι μου

Νύχτα περιπλάνησης, πόσο με πληγώνεις

Πόσο ξεσκίζεις την καρδιά μου

Φεγγάρι που κομματιάζεσαι

Πάνω στη σκοτεινιά της μοναξιάς μου

Που πηγαίνεις ;

Πές μου, αυτή τη νύχτα βγήκες να περιπλανηθείς

Ετσι όπως έφυγε κι εκείνη ;

Με ποιόν να΄ναι τώρα ;

Πές της πώς την αγαπώ, πες της πως πεθαίνω

Καθώς την περιμένω

Πες της να γυρίσει πιά

Κι ότι οι περιπλανήσεις δεν είναι καλές

Πως κάνουνε κακό

Πως προξενούνε πόνο

Και τελειώνουνε με δάκρυα.  

   Το λυρικό, έντονα μελοδραματικό και συχνά απαισιόδοξο ύφος του Lara συντάραξε συθέμελα το οικοδόμημα του Bolero, δημιουργώντας μια τεράστια σχολή που ώθησε το είδος σε νέες εκφραστικές οδούς. Επιπλέον, με τον Lara και τους επιγόνους του το Bolero ξέφυγε απ΄τα στενά συνοδευτικά πλαίσια του κιθαριστικού ήχου της Κούβας κι απλώθηκε στον χώρο της ορχήστρας, μια σημαίνουσα εξέλιξη που ασφαλώς χρωστούσε πολλά στην τυπικά μεξικάνικη παράδοση των mariachi κι αυτός ο ήχος, πλήρης εγχόρδων και πνευστών, έμελλε σταδιακά ν΄αποτελέσει το αυτονόητο περιβάλλον του Bolero απο εκεί κι εντεύθεν . Κύριοι εκπρόσωποι της μεξικάνικης σχολής των δεκαετιών του 30 και του 40 ήταν οι συνθέτες Alfonso Ortiz Tirado, Luis Guillermo Roldan, καθώς κι η νεαρή Consuelo Velasquez που μεταξύ άλλων έγραψε το κοσμοξακουστό "BesameMucho", αλλά και μια πλειάδα εξαιρετικών τραγουδιστών με επικεφαλής τον τεράστιο, στο σώμα και στη φωνή, Pedro Vargas, πρώην ταυρομάχο και επονομαζόμενο " Τενόρο της Αμερικής". 

To Μεξικό έδωσε ακόμα πολλές ντίβες ολκής και μεγάλες boleristas, σαν τις Ana Maria Gonzalez, Tona La Negra και Maria Luisa Landin, αλλά και την υπέροχη υποκατηγορία του γηγενούς υβρίδιου που ονομάστηκε «Bolero ranchero” και άνθισε παρέα με την έκρηξη του μεξικάνικου κινηματογράφου, στην δεκαετία του 40, αναδεικνύοντας τεράστιους σταρ όπως οι Pedro Infante, Jorge Negrete, Jose Mojica κι αργότερα, τον μοναδικό Javier Solis .

   Η άλλη χώρα της Λατινικής Αμερικής που το Bolero έβγαλε γρήγορα ρίζες ήταν το Πουέρτο Ρίκο . Το μικρό νησί της Καραϊββικής, που μοιραζόταν πάντα πολλά κοινά στην κουλτούρα του με την Κούβα, έγινε γρήγορα ένα απ΄τα φρούρια του Bolero κι έδωσε πολλούς σπουδαίους συνθέτες (Bobby Capo, Noel Estrada, Benito De Jesus, Placido Acevedo, Tite Curet Alonso και την εξαιρετική Sylvia Rexach) και ερμηνευτές ( Gilberto Monroig, Daniel Santos, Chucho Avellanet, Jose Feliciano, Lucy Fabery, Danny Rivera, Lucecita Benitez), όμως είδε τους ηγετικούς boleristas του στα μαύρα πρόσωπα των δύο κορυφαίων λαϊκών συνθετών του νησιού που λέγονταν Rafael Hernandez και Pedro Flores . Απ΄την έμπνευση του τελευταίου, άλλο ένα bolero παραδόθηκε στην κρίση της Ιστορίας και, βεβαίως, δικαιώθηκε:

ΕΜΜΟΝΗ ( Obsesion )

Οσο ψηλά κι αν βρίσκεται ο ουρανός στον κόσμο

Οσο βαθιά κι αν είναι η ανοιχτή θάλασσα

Κανένα εμπόδιο δεν θα υπάρξει

Που τούτη η αγάπη δεν θα γκρέμιζε για σένα

Η αγάπη είναι το ψωμί της ζωής

Η αγάπη είναι το θεϊκό ποτήρι

Η αγάπη είναι κάτι χωρίς όνομα

Που γίνεται σ΄έναν άντρα εμμονή

Για μια γυναίκα

Μου έχεις γίνει εμμονή

Κι ο κόσμος είναι μάρτυρας της τρέλας μου

Κι όσο κι αν η μοίρα εναντιώνεται

Εσύ θα΄σαι για μένα, για μένα...


Γίνετε μέλος σήμερα!

Τελευταίες προσθήκες
1. Η Ιστορία της Μουσικής στην Κούβα, μέρος 1ο : από την Αποικία ως το Son.
διαβάστε το...
2. Στίχοι τραγουδιού : "COMO LA QUERIA" (Raul Marrero)
διαβάστε το...
3. Η latin εκπομπή επιστρέφει στον Kosmos 93.6!
διαβάστε το...
4. Carlos "Patato" Valdes, 1926-2007 : στη μνήμη ενός μεγάλου
διαβάστε το...
5. "Η Salsa ορχήστρα πρέπει να φτάνει τη μουσική σε οργασμικό επίπεδο" (JIMMY DELGADO)
διαβάστε το...
6. "Λοιπόν, Ας Μιλήσουμε Γιά Μουσική" : ένα άρθρο του Gabriel Garcia Marquez.
διαβάστε το...
7. Το CD player του latinmusic.gr : Καλοκαίρι 2007.
διαβάστε το...
8. "Αυλαία" γιά τον τραγουδιστή Tito Gomez.
διαβάστε το...
9. Λάτιν ιστορίες : Η ζωή εν barrio δια στόματος Frankie Vazquez.
διαβάστε το...
10. Στίχοι τραγουδιού : "AHORA ME DA PENA" (Henry Fiol)
διαβάστε το...
Νέες Κυκλοφορίες
Διάφοροι καλλιτέχνες - "BACHATA ROJA"
Αναλυτικά
SON DE TIKIZIA - "PA' LOS PIES"
Αναλυτικά
GILBERTO "PULPO" COLON - "HOT BREAD"
Αναλυτικά
MARC ANTHONY - "El Cantante"
Αναλυτικά
PIBO MARQUEZ & DESCARGA CRIOLLA - "Homenaje A Los Reyes De La Salsa"
Αναλυτικά
Το CD του μήνα
CD of the month
παρουσίαση

Latin chat now!

Φιλικά sites

world music
sofrito
rithmolatino
latin hellas
America Latina

Design & development Lollypop |::| © 2006 Basilio Stamatiou + Latin music & Latin culture
GR EN