Latin music logolatin music
editorialΒιογραφικόΝέαΜουσικήΠρόσωπαΙστορίαmediaPhoto GalleryForum
Ημερομηνία: 23/11/2017
latinmusic category

Σελίδα 1 από 2


Δισκος αναφοράς   ISRAEL “CACHAO” LOPEZ : “Dos”   Χρονιά : 1976 Τόπος ηχογράφησης : Νέα Υόρκη Εταιρία : Salsoul

Τραγούδια : 1. Ko – wo, Ko – wo . 2 . Jovenes Del Ritmo . 3. Centro San Agustin. 4. Trombon Melancolico . 5. Chambelona.

                                                   

 To “Dos” του Cachao είναι, για να πάρω τον λόγο επί προσωπικού, ο ακριβότερος δίσκος που έχω αγοράσει στην ζωή μου. Εν έτει 1992 τον πέτυχα σε μια mail order εταιρία μεταχειρισμένων βινυλίων στο Λονδίνο (“Mr. Bongo”, αξέχαστος τροφοδότης των φανατικών του τότε κι επίσης, αιματορουφήχτρα ολκής σε τιμές και δήθεν «αστοχίες» - ώ, σου έστειλα και 5 δίσκους παραπάνω που ΔΕΝ μου είχες ζητήσει ; Sorry, μπορείς πάντα να τους επιστρέψεις !) . Στον έντυπο κατάλογο, που ο μισός ήταν γραμμένος στο χέρι ή, κρίνοντας απ΄τα λάθη, στο πόδι, συχνά φιγουράριζαν μερικά απ΄τα κλασικά αριστουργήματα της latin μουσικής στις αυθεντικές εκδόσεις με τα μυθικά εξώφυλλα κι αυτή τη μυρωδιά που μόνο ο χρόνος κι ο συνδυασμός του χαρτιού με το βινύλιο σ΄ένα ράφι μπορούν να αναδώσουν . Να μην πολυλογώ, το “Dos” μου κόστισε 60 ολοστρόγγυλες αγγλικές λίρες, που εκείνη την εποχή αντιστοιχούσαν σε κάπου 15.000 δραχμές – μά μόλις το απόθεσα στο πικάπ, βεβαιώθηκα πώς τα πέντε τραγούδια του άξιζαν κάθε πενηνταράκι απ΄τα πάμπολλα που το μαγαζί με είχε χρεώσει . Το “Dos” είναι σαφώς ένας απ΄τους πιο συναρπαστικούς δίσκους στήν ιστορία της latin μουσικής .

   Είναι ενδιαφέρον (και άκρως χαρακτηριστικό των τρομερών 70ς στην τροπική ισπανόφωνη μουσική) πώς την εποχή που ηχογραφήθηκε ο δίσκος, ο μεγάλος και τρανός Cachao, ένας απο τους σημαντικότερους μουσικούς και συνθέτες της Κούβας του 20ου αιώνα, ζούσε απο 15ετίας στις Η.Π.Α. , πρακτικά ξεχασμένος απ΄τους πάντες κι αναγκασμένος να παίζει το μπάσο του στις επιθεωρησιακές ορχήστρες των καζίνων του Λας Βέγκας ή το πιάνο του στα διάσπαρτα κουβανέζικα εστιατόρια της επικράτειας , χωρίς κανείς απ΄όσους έτρωγαν moros y cristianos να΄χει ιδέα πώς ο μουσικός πού επένδυε ηχητικώς τα πιάτα τους είχε αλλάξει τον ρού της latin μουσικής κάμποσες φορές ως τότε : Ο Cachao, παρέα με τον αδελφό του και τσελίστα Orestes Lopez, υπήρξαν ασφαλώς οι σημαντικότεροι συνθέτες danzon της εποχής που βασίλεψε η ορχήστρα του Antonio Arcano (Arcano ysus Maravillas) , τουτέστιν μεταξύ 1935 – 1950, για την οποία έφτασαν να γράφουν μέχρι 25 danzonesτην εβδομάδα – ένα νούμερο τρελό, αν κανείς λογαριάσει την συνθετική πολυπλοκότητα του danzon ως μουσικού είδους . Ακόμα , απ΄τον οίστρο των δύο αδελφών και την ορχήστρα του Arcano βγήκε, το 1939, το πρώτο mambo . Στην δεκαετία του 50, ωστόσο, ο Cachao αυτονομήθηκε, άφησε προς στιγμήν το αυστηρά δομημένο danzon (και το mambo στα χέρια του Perez Prado) και πήγε εντελώς στην άλλη άκρη : Υπήρξε ο πρώτος που συνέλαβε την ιδέα και διηύθυνε την πραγματοποίηση των πρώτων στην ιστορία συνενώσεων βιρτουόζων Κουβανών μουσικών με σκοπό τον απόλυτο αυτοσχεδιασμό, αποκρυσταλλώνοντας το concept της descarga, μιας ελεύθερης προσέγγισης στην σολιστική δυνατότητα μέσα απο την κουβανέζικη μουσική φρασεολογία ( αντί του ως τότε μοναδικού αρμονικού εργαλείου για κάτι τέτοιο, που ήταν φυσικά η τζάζ) . Ο latin κόσμος γύρισε ανάποδα από τότε ως σήμερα κι η descarga έγινε ένα οικείο σχήμα σ΄ολόκληρη την μουσική της ισπανόφωνης Καραϊββικής – αλλά ο Cachao, ολοκληρώνοντας έναν κλασικό, πλέον, κύκλο ηχογραφήσεων απο descargas κι ακόμα, μια σειρά υποδειγματικών δίσκων με danzon, έφυγε απο την Κούβα του Fidel Castro (πλέον) για τις Η.Π.Α. , όπου αρχικά έπαιξε με την ορχήστρα του Tito Rodriguez, αργότερα μ΄εκείνη του Eddie Palmieri,  μα σταδιακά πέρασε στην απόλυτη αφάνεια .

    Καθώς η εποχή της salsa ξεκινούσε κι οι παλιοί Κουβανοί δάσκαλοι έβλεπαν τη νέα γενιά των πορτορικάνων της Νέας Υόρκης να σηκώνει την δική της μουσική (και εν πολλοίς, πολιτική) παντιέρα , τεράστιες προσωπικότητες σαν τον ArsenioRodriguez, τον Jose Fajardo και, βέβαια, τον Cachao βρέθηκαν αντιμέτωποι με μια μουσική πραγματικότητα που , σχεδόν εν μια νυκτί, θεώρησε εκείνους και την μουσική τους κάτι σαν ιερά απολιθώματα μιας περασμένης φάσης, άξιους σεβασμού μεν αλλά με αποκλειστικά μουσειακό ενδιαφέρον απο εκεί κι εντεύθεν . Στην δεκαετία του 70 η φόρα της salsa (και της βιομηχανίας που , συν τω χρόνω, την χειρίστηκε) καθυπόταξε ολόκληρη την δισκογραφική αγορά, αφήνοντας ελάχιστο περιθώριο για παράπλευρο πειραματισμό – όμως, γύρω στα μέσα της δεκαετίας, η υπερπληθώρα προσφοράς ενός και μόνο προϊόντος πυροδότησε την πρώτη αντίδραση : Η εταιρεία Salsoul , που ηχογραφούσε περισσότερο soul μουσική, έβαλε μπρός μια σειρά ηχογραφήσεων των οποίων το στίγμα σήμερα μπορεί να ειδωθεί ως μια σειρά απο πειράματα πάνω στην παράδοση , με σημείο εκκίνησης την παραδοσιακή , ακόμα και φολκλορικήκουβανέζικη μουσική και σημείο τερματισμού το όποιο αποτέλεσμα η απολύτως ελεύθερη χρήση της μπορεί να έφερνε . Απο εκείνη την μικρή δισκογραφική παραγωγή, που αφ΄ενός πούλησε ελάχιστα, αφ΄ετέρου παρήγαγε μια χούφτα απο τους κλασικότερους δίσκους της latin μουσικής, ξεχωρίζουν φυσικά οι δύο δίσκοι του θρυλικού Grupo Folclorico y Experimental Nuevayorquino (που θα δούμε σε προσεχή σημειώματα) και εν προκειμένω, οι έτεροι δύο του Cachao(“Uno” και “Dos”), που , σωστά , θεώρησαν οι αρμόδιοι πώς θα΄ταν μια εξαιρετικά κατάλληλη φιγούρα για να αναμετρηθεί με την παράδοση και να της αλλάξει τα φώτα . Κυρίως , επειδή το είχε κάνει και στο παρελθόν.

   Ενώ το “Uno” εστιάστηκε περισσότερο στην rumba, το “Dos” παρουσιάζει μια σαφώς ευρύτερη στυλιστική γκάμα κι αν λογαριάσουμε τα περιρρέοντα ακούσματα της τότε μόδας, πρέπει να αιφνιδίασε τελείως τους (όποιους) ακροατές το πρωοτέβαλαν στο πικαπ τους . Ακούγοντας και σήμερα αυτόν τον δίσκο, καταλαβαίνει κανείς αμέσως πώς ο Cachao όχι μόνο επέλεξε (και συνέθεσε) προσεκτικά τα κομμάτια (και τα επί μέρους στύλ), αλλά συγκέντρωσε στο στούντιο μια ομάδα ικανότατων μουσικών που στον καθένα , σαν σκηνοθέτης, ανέθεσε νοερά μια συγκεκριμένη αποστολή, έναν ρόλο στα πλαίσια του μουσικού έργου . Αυτό το γεγονός είναι απο μόνο του εξόχως σημαντικό , αφ΄ενός γιατί η ίδια η μουσική του Cachao ήταν πάντα ιδιαιτέρως προσωπική και άρα, προϋπέθετε τον σωστό μουσικό για να ερμηνεύσει την μουσική προσωπικότητα του δημιουργού , αφ΄ετέρου γιατί ο Cachao έδινε πάντα σημασία στον ήχο ως εκφραστικό μέσο κι όχι μόνο ως τεχνικό συστατικό . Η έμφαση, ακριβώς, στην πρόσκρουση του ακροατή με το άκουσμα γίνεται εμφανής στο πρώτο κομμάτι του δίσκου που , ακόμα και σήμερα , ακούγεται απόκοσμο και εξωπραγματικό : Το “Ko – Wo Ko –Wo” , ένα θρησκευτικό τραγούδι της santeria που «ανήκει» στο ρεπερτόριο του θεού του κεραυνού, της φωτιάς και των τυμπάνων, του Chango , ανοίγει ως ένα κλασικό guiro , με chekere, κουδούνα και conga, σ΄ένα αργό τέμπο αφρικάνικων 6/8 και σχεδόν αμέσως, το βροντερό κοντραμπάσο του Cachaoακολουθεί σ΄έναν εντελώς παράδοξο ηχητικό συνδυασμό, της πιο πούρας αφρικάνικης παράδοσης μ΄ένα κλασικό όργανο της κεντρικής Ευρώπης . Ωστόσο, η χρήση του οργάνου απ΄τον Cachao, καθώς και το εκπληκτικό του σόλο στην συνέχεια του κομματιού, σκιαγραφεί μέσα σε έξι λεπτά και είκοσι δευτερόλεπτα τις πιο μύχιες διεργασίες στην εξέλιξη της μουσικής και της κουλτούρας της Κούβας – ήτοι, το πώς ένα ευρωπαϊκότατο όργανο μπορεί ν΄αναλάβει τον ρόλο και, ακόμα παραπάνω, να μιλήσει την γλώσσα ενός αφρικάνικου τυμπάνου, όχι σε μετάφραση (όπως στην πρώιμη τζάζ) αλλά με τα ίδια αρχαία λόγια, ένα ζήτημα σπουδαίας εξέλιξης (και συνέχειας) αν κανείς συνειδητοποιήσει πώς ο Cachaoείναι ένας μουσικός με στιβαρή κλασική παιδεία και σημαντικό παρελθόν σε συμφωνικές ορχήστρες , που ωστόσο μπορεί ακόμα να αφομοιώνει βιωματικά (όπως οι περισσότεροι Κουβανοί) επιρροές που ακόμα σήμερα, σχεδόν ενάμισι αιώνα μετά το τέλος του δουλεμπορίου, ενώνουν ένα σημαντικό κομμάτι της κουβανέζικης πολιτισμικής ταυτότητας με το φάντασμα των παλαιών βασιλείων της δυτικής και κεντρικής Αφρικής . Ισχυρό ρόλο σ΄αυτή την προβολή του παρελθόντος στον τρέχοντα χρόνο κρατάει στο συγκεκριμένο κομμάτι η επιλογή για την πρώτη φωνή του Julito Collazo, αναμφισβήτητα του πιο μυστικιστή απ΄τους λίγους μάστορες της αφρο – κουβανέζικης θρησκευτικής μουσικής που βρέθηκαν στις Η.Π.Α. απ΄τον πόλεμο ως το 1980 και το κύμα Κουβανών φυγάδων του Mariel . Ο Collazo ανήκε στην παλιά φρουρά των μουσικών της santeria , που ανδρώθηκαν μουσικά σ΄ένα περιβάλλον στο οποίο ακόμα οι γιοί των αφρικανών σκλάβων βρίσκονταν τριγύρω (ως τα μέσα της δεκαετίας του 60 στην Κούβα ζούσαν ακόμα, υπεραιωνόβιοι , αληθινοί πρώην σκλάβοι, ενώ ως την δεκαετία του 30 υπήρχαν Κουβανοί γεννημένοι στην Αφρική) , οπότε η μουσική του συγκρότηση περιελάμβανε αφ΄ενός τόνους αυθεντικής γνώσης, αφ΄ετέρου εξαιρετική απροθυμία να μοιραστεί αυτή την γνώση με τους απ΄έξω , όπως ακριβώς συνηθιζόταν στην Κούβα του τότε . Σχεδόν μυθικό πρόσωπο, συν τω χρόνω , στον κύκλο των μουσικών της Νέας Υόρκης, ο Collazo συμμετείχε σε μετρημένες ηχογραφήσεις στην διάρκεια των δεκαετιών του στη Νέα Υόρκη και στο “Dos” του Cachaoδίνει μια απέριττη και ακριβή ερμηνεία του προπατορικού τραγουδιού στον Chango (“Kowo, kowo, arabayo eriki kowo leri...”) , το οποίο τραγουδά (όπως όλα τα τραγούδια της santeria) σ΄ό,τι απέμεινε στην Κούβα από την αυθεντική γλώσσα του έθνους των Yorubaπου ζούν ακόμα σήμερα στη Νιγηρία και το Μπενίν .

   Hπρώτη και άκρως επιτυχημένη απόπειρα του Cachao να ηχογραφήσει αληθινή αφρο – κουβανέζικη θρησκευτική μουσική , και μάλιστα στο μουσικό στύλ του guiro που ελάχιστα είχε ηχήσει ως τότε στις Η.Π.Α., ακολουθείται απο ένα κομμάτι στο άλλο μουσικό άκρο της Κούβας και της περσόνας του Cachao : To danzon “Jovenes Del Ritmo”, μια παλιά σύνθεση του απ΄τήν εποχή που ο ίδιος κι ο αδελφός του Orestesξαναχάραζαν τον χάρτη αυτού του υπέροχου μουσικού είδους που συνιστά το πρώτο εντελώς γηγενές ιδίωμα στην κουβανέζικη μουσική ιστορία και που στην αυστηρά καθορισμένη δομή του ενυπάρχουν ατόφια στοιχεία της ευρωπαϊκής μουσικής του 19ου αιώνα, καθώς κι απόηχοι των πρώτων αφρικάνικων ρυθμικών στοιχείων στο σώμα της κυρίως ειπείν λατινοαμερικάνικης μουσικής . Ο Cachao υπήρξε πάντα ένας κορυφαίος μάστορας του danzon , ενός στύλ πρακτικά ξεχασμένου για δεκαετίες στη Νέα Υόρκη, και η επανερμηνεία τούτου του κλασικού δείγματος της μαστοριάς του σε μια χορταστική εκτέλεση 7 λεπτών και 20 δευτερολέπτων αποφορτίζει την αφρικάνικη πολυρυθμία του “Ko – wo Ko – Wo” για να βυθίσει τον ακροατή σε μια ονειρική λίμνη  εγχόρδων (πέντε βιολιά, ένα τσέλο και, στο πρώτο μέρος, το κοντραμπάσο του Cachao παιγμένο με δοξάρι) και να προβάλλει στις Η.Π.Α. του 1976 εικόνες και ήχους όχι μόνο απο μια άλλη εποχή αλλά απο μια άλλη μουσική τεχνογνωσία : Απ΄τους λίγους μουσικούς με επαρκή γνώση για να ερμηνεύσουν ένα danzon σε αμερικάνικο έδαφος, ο Cachaoεπέλεξε έναν βασικό κουβανέζικο κορμό της «παλιάς σχολής», με αναμφισβήτητο πρωταγωνιστή τον μεγάλο (και άτυχο, καθώς λίγα χρόνια μετά την ηχογράφηση δέν ξαναέπαιξε μουσική λόγω μιάς σπάνιας πάθησης στα χείλη ) φλαουτίστα GonzaloFernandez, έναν απο τους τελευταίους βιρτουόζους του παραδοσιακού κουβανέζικου φλάουτου, που δέν είναι μεταλλικό αλλά ξύλινο και γι΄αυτό, ιστορικά συνδεδεμένο με το απώτερο κουβανέζικο (και αφρο – κουβανέζικο) παρελθόν απ΄όπου το danzonπροέρχεται . Ενδιαφέρον, πάντως, παρουσιάζει η εξίσου κυρίαρχη θέση του γεννημένου στη Νέα Υόρκη πορτορικάνου πιανίστα Charlie Palmieri (αδελφού του Eddie) που στο εκτεταμένο και ωραιότατο σόλο του αποκαθιστά την γέφυρα ανάμεσα στο στατικό παρελθόν (Κούβα των αρχών του αιώνα) και στο εν εξελίξει παρόν (Νέα Υόρκη των 70s), όντας ένας βιρτουόζος πιανίστας με στέρεη γνώση της παλιάς κουβανέζικης μουσικής (και άρα ικανός να χειριστεί με κύρος το danzon) που όμως , σαν τυπικός νεοϋορκέζος, μπόρεσε να εντάξει ένα danzon στον μοντερνισμό της jazz προσέγγισης, χωρίς αυτό να πάψει ν΄αποτελεί, εν τέλει, μια ακόμα απ΄τις εκφάνσεις της μαεστρίας όχι του Palmieriαλλά του ίδιου του Cachao , στον οποίο ο Palmieri(όπως κι όλοι οι μουσικοί του δίσκου) χρησίμευσε ως το ενδεδειγμένο εργαλείο στο κατάλληλο κομμάτι


Επόμενη σελίδα


Γίνετε μέλος σήμερα!

Τελευταίες προσθήκες
1. Η Ιστορία της Μουσικής στην Κούβα, μέρος 1ο : από την Αποικία ως το Son.
διαβάστε το...
2. Στίχοι τραγουδιού : "COMO LA QUERIA" (Raul Marrero)
διαβάστε το...
3. Η latin εκπομπή επιστρέφει στον Kosmos 93.6!
διαβάστε το...
4. Carlos "Patato" Valdes, 1926-2007 : στη μνήμη ενός μεγάλου
διαβάστε το...
5. "Η Salsa ορχήστρα πρέπει να φτάνει τη μουσική σε οργασμικό επίπεδο" (JIMMY DELGADO)
διαβάστε το...
6. "Λοιπόν, Ας Μιλήσουμε Γιά Μουσική" : ένα άρθρο του Gabriel Garcia Marquez.
διαβάστε το...
7. Το CD player του latinmusic.gr : Καλοκαίρι 2007.
διαβάστε το...
8. "Αυλαία" γιά τον τραγουδιστή Tito Gomez.
διαβάστε το...
9. Λάτιν ιστορίες : Η ζωή εν barrio δια στόματος Frankie Vazquez.
διαβάστε το...
10. Στίχοι τραγουδιού : "AHORA ME DA PENA" (Henry Fiol)
διαβάστε το...
Νέες Κυκλοφορίες
Διάφοροι καλλιτέχνες - "BACHATA ROJA"
Αναλυτικά
SON DE TIKIZIA - "PA' LOS PIES"
Αναλυτικά
GILBERTO "PULPO" COLON - "HOT BREAD"
Αναλυτικά
MARC ANTHONY - "El Cantante"
Αναλυτικά
PIBO MARQUEZ & DESCARGA CRIOLLA - "Homenaje A Los Reyes De La Salsa"
Αναλυτικά
Το CD του μήνα
CD of the month
παρουσίαση

Latin chat now!

Φιλικά sites

world music
sofrito
rithmolatino
latin hellas
America Latina

Design & development Lollypop |::| © 2006 Basilio Stamatiou + Latin music & Latin culture
GR EN